[[{"content_id":41844,"content_number":0,"portal_id":101,"lang_id":"fa","content_title":"جایگاه اربعین حسینی از دیدگاه مقام معظم رهبری","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"اساساً اهمیت اربعین در آن است که در این روز، با تدبیر الهى خاندان پیامبر(ص)، یاد نهضت حسینى براى همیشه جاودانه شد و این کار پایه ‏گذارى گردید.","content_summary_fill":1,"content_body":"اهمیت اربعین از کجاست ؟ صرف اینکه چهل روز از شهادت شهید می گذرد، چه خصوصیتی دارد ؟ اربعین خصوصیتش به خاطر این است که در اربعین حسینی یاد شهادت حسین زنده شد و این چیز بسیار مهمی است . شما فرض کنید اگر این شهادت عظیم در تاریخ اتفاق می افتاد یعنی حسین بن علی و بقیه شهیدان در کربلا شهید می شدند، اما بنی امیه موفق می شدند همانطور که خود حسین را و یاران عزیزش را از صفحه روزگار برافکندند و جسم پاکشان را در زیر خاک پنهان کردند، یاد آنها را هم از خاطره نسل بشر در آن روز و روزهای بعد محو کنند. ببینید در این صورت آیا این شهادت فایده ای برای عالم اسلام داشت ؟ یا اگر هم برای آن روز یک اثری می گذاشت، آیا این خاطره در تاریخ هم، برای نسلهای بعد هم، برای گرفتاریها و سیاهی ها و تاریکی ها و یزیدی های دوران آینده تاریخ هم اثری روشنگر و افشا کننده داشت ؟ اگر حسین شهید می شد، اما مردم آن روز و مردم نسلهای بعد نمی فهمیدند که حسین شهید شده، آیا این خاطره چه اثری و چه نقشی می توانست در رشد و سازندگی و هدایت و برانگیزانندگی ملتها و اجتماعات و تاریخ بگذارد ؟\r\n\r\nمی بینید که هیچ اثری نداشت، بله حسین که شهید می شد ، خود او به اعلی علیین رضوان خدا می رسید، شهیدانی که کسی نفهمید و در غربت، در سکوت، در خاموشی شهید شدند، به اجر خودشان در آخرت رسیدند، روح آنها فتوح و گشایش را در درگاه رحمت الهی به دست آورد، اما آیا چقدر درس شدند، چقدر اسوه شدند، درس، آن شهیدی می شود که شهادت او و مظلومیت او را نسلهای معاصر و آینده او بدانند و بشنوند، درس و اسوه آن شهیدی می شود که خون او بجوشد و در تاریخ سرازیر بشود، مظلومیت یک ملت آن وقتی می تواند زخم پیکر ستم کشیده شلاق خورده ملتها را شفا بدهد و مرهم بگذارد که این مظلومیت فریاد بشود، این مظلومیت به گوش انسانهای دیگر برسد، برای همین است که امروز ابرقدرتها صدا توی صدا انداختند که صدای ما بلند نشود، برای همین است که حاضرند پولهای گزاف خرج کنند تا دنیا نفهمد که جنگ تحمیلی چرا به وجود آمد، با چه انگیزه ای، با دست که، با تحریک که. آن روز هم دستگاههای استکباری، حاضر بودند هر چه دارند خرج کنند به قیمت این که نام و یاد حسین و خون حسین و شهادت عاشورا مثل درس در مردم آن زمان و ملتهای بعد باقی نماند و شناخته نشود. البته در اوائل کار درست نمی فهمیدند که چقدر مطلب با عظمت است. هر چه بیشتر گذشت، بیشتر فهمیدند.\r\n\r\nدر اواسط دوران بنی عباس حتی قبر حسین بن علی علیه السلام را ویران کردند، آب انداختند، خواستند از او هیچ اثری باقی نماند. نقش یاد و خاطره شهیدان و شهادت این است، شهادت بدون خاطره، بدون یاد، بدون جوشش خون شهید، اثر خودش را نمی بخشد و اربعین آن روزی است که برافراشته شدن پرچم پیام شهادت کربلا در آن روز آغاز شد و روز بازماندگان شهداست. حالا چه در اربعین اول، خانواده امام حسین (علیه السلام) به کربلا آمده باشند و چه نیامده باشند  اما اربعین اول آن روزی است که برای اولین بار زائران شناخته شده حسین بن علی به کربلا آمدند  جابربن عبدالله انصاری است و عطیه از اصحاب پیغمبر  از یاران امیر المومنین و آمدند آن جا و جابربن عبدالله حتی نابینا بود - آن طور که در نوشته ها و اخبار هست - و دستش را عطیه گرفت و برد روی قبر حسین بن علی گذاشت و او قبر را لمس کرد و گریه کرد و با حسین بن علی علیه السلام حرف زد و با آمدن خود و با سخن گفتن خود خاطره حسین بن علی را زنده کرد و سنت زیارت قبر شهداء را پایه گذاری کرد  یک چنین روزمهمی است روز اربعین.\r\n\r\nامام صادق فرمودند: هر کس یک بیت شعر درباره‏ى حادثه‏ ى عاشورا بگوید و کسانى را با آن بیت شعر بگریاند، خداوند بهشت را بر او واجب خواهد کرد.\r\n\r\nحرکت امام حسین(ع) براى اقامه‏ ى حق و عدل بود: «انّما خرجت لطلب‏ الاصلاح فى امّة جدّى ارید ان امر بالمعروف وانهى عن‏ المنکر ...»( بحارالانوار، ج 44، ص 329). در زیارت اربعین که یکى از بهترین زیارات است، می ‏خوانیم: «و منح ‏النّصح و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من‏ الجهالة و حیرةالضّلاله». آن حضرت در بین راه، حدیث معروفى را که از پیامبر(ص) نقل کرده ‏اند، بیان می ‏فرمایند: «ایهاالنّاس انّ رسول‏اللَّه صلّى‏اللَّه علیه و اله و سلّم قال: من رأى سلطانا جائرا مستحلّا لحرم‏ اللَّه ناکثا لعهداللَّه مخالفا لسنة رسول‏ اللَّه صلّی ‏اللَّه علیه و اله و سلم یعمل فى عباداللَّه بالاثم والعدوان فلم یغیّر علیه بفعل و لاقول کان حقّا علی اللَّه ان یدخله مدخله» (بحارالانوار، ج 44، ص 382).\r\n\r\nتمام آثار و گفتار آن بزرگوار و نیز گفتارى که درباره‏ى آن بزرگوار از معصومین رسیده است، این مطلب را روشن می ‏کند که غرض، اقامه ‏ى حق و عدل و دین خدا و ایجاد حاکمیت شریعت و برهم زدن بنیان ظلم و جور و طغیان بوده است. غرض، ادامه ‏ى راه پیامبر اکرم(ص) و دیگر پیامبران بوده است که: «یا وارث ادم صفوةاللَّه یا وارث نوح نبی ‏اللَّه ...»( مفاتیح ‏الجنان، زیارت وارث‏) و معلوم است که پیامبران هم براى چه آمدند: «لیقوم‏ النّاس بالقسط». اقامه‏ ى قسط و حق و ایجاد حکومت و نظام اسلامى.\r\n\r\nاساساً اهمیت اربعین در آن است که در این روز، با تدبیر الهى خاندان پیامبر(ص)، یاد نهضت حسینى براى همیشه جاودانه شد و این کار پایه ‏گذارى گردید. اگر بازماندگان شهدا و صاحبان اصلى، در حوادث گوناگون - از قبیل شهادت حسین‏ بن‏ على(علیه‏السّلام) در عاشورا - به حفظ یاد و آثار شهادت کمر نبندند، نسلهاى بعد، از دستاورد شهادت استفاده‏ ى زیادى نخواهند برد.\r\n\r\nدرست است که خداى متعال، شهدا را در همین دنیا هم زنده نگه می دارد و شهید به طور قهرى در تاریخ و یاد مردم ماندگار است؛ اما ابزار طبیعی یى که خداى متعال براى این کار - مثل همه ‏ى کارها - قرار داده است، همین چیزى است که در اختیار و اراده ‏ى ماست. ما هستیم که با تصمیم درست و بجا، می ‏توانیم یاد شهدا و خاطره و فلسفه ‏ى شهادت را احیا کنیم و زنده نگهداریم.\r\n\r\nرمز زنده‏ ماندن واقعه‏ى عاشورا\r\n\r\nاگر زینب‏ کبرى‏(سلام ‏اللَّه‏ علیها) و امام سجّاد(صلوات ‏اللَّه‏ علیه) در طول آن روزهاى اسارت - چه در همان عصر عاشورا در کربلا و چه در روزهاى بعد در راه شام و کوفه و خود شهر شام وبعد از آن در زیارت کربلا و بعد عزیمت به مدینه و سپس در طول سال هاى متمادى که این بزرگواران زنده ماندند - مجاهدات و تبیین و افشاگرى نکرده بودند و حقیقت فلسفه‏ ى عاشورا و هدف حسین‏ بن‏ على و ظلم دشمن را بیان نمی ‏کردند، واقعه‏ ى عاشورا تا امروز، جوشان و زنده و مشتعل باقى نمی ماند.\r\n\r\nچرا امام صادق(علیه السّلام) - طبق روایت - فرمودند که هر کس یک بیت شعر درباره ‏ى حادثه‏ ى عاشورا بگوید و کسانى را با آن بیت شعر بگریاند، خداوند بهشت را بر او واجب خواهد کرد؟(1) چون تمام دستگاه هاى تبلیغاتى، براى منزوى کردن و در ظلمت نگهداشتن مسأله‏ ى عاشورا و کلاً مسأله‏ ى اهل‏بیت، تجهیز شده بودند تا نگذارند مردم بفهمند چه شد و قضیه چه بود. تبلیغ، این‏گونه است. آن روزها هم مثل امروز، قدرتهاى ظالم و ستمگر، حداکثر استفاده را از تبلیغات دروغ و مغرضانه و شیطنت ‏آمیز می ‏کردند. در چنین فضایى، مگر ممکن بود قضیه‏ ى عاشورا - که با این عظمت در بیابانى در گوشه‏ یى از دنیاى اسلام اتفاق افتاده - با این تپش و نشاط باقى بماند؟ یقیناً بدون آن تلاشها، از بین می رفت.\r\n\r\nآنچه این یاد را زنده کرد، تلاش بازماندگان حسین ‏بن‏ على(علیه‏السّلام) بود. به همان اندازه که مجاهدت حسین‏ بن‏ على(علیه‏السّلام) و یارانش به عنوان صاحبان پرچم، با موانع برخورد داشت و سخت بود، به همان اندازه نیز مجاهدت زینب (علیهاالسّلام) و مجاهدت امام سجّاد(علیه ‏السّلام) و بقیه‏ ى بزرگواران، دشوار بود. البته صحنه آنها، صحنه‏ ى نظامى نبود؛ بلکه تبلیغى و فرهنگى بود. ما به این نکته‏ ها باید توجه کنیم.\r\n\r\nدرسى که اربعین به ما می ‏دهد\r\n\r\nدرسى که اربعین به ما می ‏دهد، این است که باید یاد حقیقت و خاطره ‏ى شهادت را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداشت. شما ببینید از اول انقلاب تا امروز، تبلیغات علیه انقلاب و امام و اسلام و این ملت، چه قدر پرحجم بوده است. چه تبلیغات و طوفانى که علیه جنگ به راه نیفتاد جنگى که دفاع و حراست از اسلام و میهن و حیثیت و شرف مردم بود. ببینید دشمنان علیه شهداى عزیزى که جانشان - یعنى بزرگترین سرمایه‏ شان - را برداشتند و رفتند در راه خدا نثار نمودند، چه کردند و مستقیم و غیرمستقیم، با رادیوها و روزنامه ‏ها و مجله‏ ها و کتاب هایى که منتشر می ‏کردند، در ذهن آدمهاى ساده‏ لوح در همه جاى دنیا، چه تلقینى توانستند بکنند.\r\n\r\nحتّى افراد معدودى از آدمهاى ساده‏ دل و جاهل و نیز انسانهاى موجّه و غیر موجّه ى در کشور خودمان هم، در آن فضاى ملتهب جنگ، گاهى حرفهایى می ‏زدند که ناشى از ندانستن و عدم احاطه به حقایق بود. همین چیزها بود که امام عزیز را برمی ‏آشفت و وادار می ‏کرد که با آن فریاد ملکوتى ، حقایق را با صراحت بیان کند.\r\n\r\nاگر در مقابل این تبلیغات، تبلیغات حق نبود و نباشد و اگر آگاهى ملت ایران و گویندگان و نویسندگان و هنرمندان، در خدمت حقیقتى که در این کشور وجود دارد، قرار نگیرد، دشمن در میدان تبلیغات غالب خواهد شد. میدان تبلیغات، میدان بسیار عظیم و خطرناکى است. البته، اکثریت قاطع ملت و آحاد مردم ما، به برکت آگاهىِ ناشى از انقلاب، در مقابل تبلیغات دشمن بیمه هستند و مصونیت پیدا کرده‏ اند. از بس دشمن دروغ گفت و چیزهایى را که در مقابل چشم مردم بود، به عکس و واژگون نشان داد و منعکس کرد، اطمینان مردم ما نسبت به گفته‏ ها و بافته‏ ها و یاوه‏ گویی هاى تبلیغات جهانى ، به کلى سلب شده است.\r\n\r\nدستگاه ظالم جبار یزیدى با تبلیغات خود، حسین‏ بن‏ على(ع) را محکوم می ساخت و وانمود می ‏کرد که حسین‏ بن‏ على(ع) کسى بود که بر ضد دستگاه عدل و حکومت اسلامى و براى دنیا قیام کرده است!! بعضى هم، این تبلیغات دروغ را باور می کردند. بعد هم که حسین ‏بن‏ على(علیه‏السّلام)، با آن وضع عجیب و با آن شکل فجیع، به وسیله‏ ى دژخیمان در صحراى کربلا به شهادت رسید، آن را یک غلبه و فتح وانمود می ‏کردند! اما تبلیغات صحیح دستگاه امامت، تمام این بافته ‏ها را عوض کرد. حق، این گونه است.\r\n\r\nاز بیانات حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالى)29\/ 06\/ 68\r\n\r\nمنبع : پایگاه مقام معظم رهبری\r\n\r\n ","content_html":"

اهمیت اربعین از کجاست ؟ صرف اینکه چهل روز از شهادت شهید می گذرد، چه خصوصیتی دارد ؟ اربعین خصوصیتش به خاطر این است که در اربعین حسینی یاد شهادت حسین زنده شد و این چیز بسیار مهمی است . شما فرض کنید اگر این شهادت عظیم در تاریخ اتفاق می افتاد یعنی حسین بن علی و بقیه شهیدان در کربلا شهید می شدند، اما بنی امیه موفق می شدند همانطور که خود حسین را و یاران عزیزش را از صفحه روزگار برافکندند و جسم پاکشان را در زیر خاک پنهان کردند، یاد آنها را هم از خاطره نسل بشر در آن روز و روزهای بعد محو کنند. ببینید در این صورت آیا این شهادت فایده ای برای عالم اسلام داشت ؟ یا اگر هم برای آن روز یک اثری می گذاشت، آیا این خاطره در تاریخ هم، برای نسلهای بعد هم، برای گرفتاریها و سیاهی ها و تاریکی ها و یزیدی های دوران آینده تاریخ هم اثری روشنگر و افشا کننده داشت ؟ اگر حسین شهید می شد، اما مردم آن روز و مردم نسلهای بعد نمی فهمیدند که حسین شهید شده، آیا این خاطره چه اثری و چه نقشی می توانست در رشد و سازندگی و هدایت و برانگیزانندگی ملتها و اجتماعات و تاریخ بگذارد ؟<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n\n

می بینید که هیچ اثری نداشت، بله حسین که شهید می شد ، خود او به اعلی علیین رضوان خدا می رسید، شهیدانی که کسی نفهمید و در غربت، در سکوت، در خاموشی شهید شدند، به اجر خودشان در آخرت رسیدند، روح آنها فتوح و گشایش را در درگاه رحمت الهی به دست آورد، اما آیا چقدر درس شدند، چقدر اسوه شدند، درس، آن شهیدی می شود که شهادت او و مظلومیت او را نسلهای معاصر و آینده او بدانند و بشنوند، درس و اسوه آن شهیدی می شود که خون او بجوشد و در تاریخ سرازیر بشود، مظلومیت یک ملت آن وقتی می تواند زخم پیکر ستم کشیده شلاق خورده ملتها را شفا بدهد و مرهم بگذارد که این مظلومیت فریاد بشود، این مظلومیت به گوش انسانهای دیگر برسد، برای همین است که امروز ابرقدرتها صدا توی صدا انداختند که صدای ما بلند نشود، برای همین است که حاضرند پولهای گزاف خرج کنند تا دنیا نفهمد که جنگ تحمیلی چرا به وجود آمد، با چه انگیزه ای، با دست که، با تحریک که. آن روز هم دستگاههای استکباری، حاضر بودند هر چه دارند خرج کنند به قیمت این که نام و یاد حسین و خون حسین و شهادت عاشورا مثل درس در مردم آن زمان و ملتهای بعد باقی نماند و شناخته نشود<\/span>. <\/strong>البته در اوائل کار درست نمی فهمیدند که چقدر مطلب با عظمت است. هر چه بیشتر گذشت، بیشتر فهمیدند<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

در اواسط دوران بنی عباس حتی قبر حسین بن علی علیه السلام را ویران کردند، آب انداختند، خواستند از او هیچ اثری باقی نماند. نقش یاد و خاطره شهیدان و شهادت این است، شهادت بدون خاطره، بدون یاد، بدون جوشش خون شهید، اثر خودش را نمی بخشد و اربعین آن روزی است که برافراشته شدن پرچم پیام شهادت کربلا در آن روز آغاز شد و روز بازماندگان شهداست. حالا چه در اربعین اول، خانواده امام حسین (علیه السلام) به کربلا آمده باشند و چه نیامده باشند<\/span><\/strong>  اما اربعین اول آن روزی است که برای اولین بار زائران شناخته شده حسین بن علی به کربلا آمدند  جابربن عبدالله انصاری است و عطیه از اصحاب پیغمبر  از یاران امیر المومنین و آمدند آن جا و جابربن عبدالله حتی نابینا بود - آن طور که در نوشته ها و اخبار هست - و دستش را عطیه گرفت و برد روی قبر حسین بن علی گذاشت و او قبر را لمس کرد و گریه کرد و با حسین بن علی علیه السلام حرف زد و با آمدن خود و با سخن گفتن خود خاطره حسین بن علی را زنده کرد و سنت زیارت قبر شهداء را پایه گذاری کرد  یک چنین روزمهمی است روز اربعین<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

امام صادق فرمودند: هر کس یک بیت شعر درباره‏ى حادثه‏ ى عاشورا بگوید و کسانى را با آن بیت شعر بگریاند، خداوند بهشت را بر او واجب خواهد کرد<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

حرکت امام حسین(ع) براى اقامه‏ ى حق و عدل بود: «انّما خرجت لطلب‏ الاصلاح فى امّة جدّى ارید ان امر بالمعروف وانهى عن‏ المنکر ...»( بحارالانوار، ج 44، ص <\/span>329). <\/strong>در زیارت اربعین که یکى از بهترین زیارات است، می ‏خوانیم: «و منح ‏النّصح و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من‏ الجهالة و حیرةالضّلاله». آن حضرت در بین راه، حدیث معروفى را که از پیامبر(ص) نقل کرده ‏اند، بیان می ‏فرمایند: «ایهاالنّاس انّ رسول‏اللَّه صلّى‏اللَّه علیه و اله و سلّم قال<\/span><\/strong>: من رأى سلطانا جائرا مستحلّا لحرم‏ اللَّه ناکثا لعهداللَّه مخالفا لسنة رسول‏ اللَّه صلّی ‏اللَّه علیه و اله و سلم یعمل فى عباداللَّه بالاثم والعدوان فلم یغیّر علیه بفعل و لاقول کان حقّا علی اللَّه ان یدخله مدخله<\/span><\/strong>» (<\/strong>بحارالانوار، ج 44، ص 382<\/span>).<\/strong><\/span><\/p>\n\n

تمام آثار و گفتار آن بزرگوار و نیز گفتارى که درباره‏ى آن بزرگوار از معصومین رسیده است، این مطلب را روشن می ‏کند که غرض، اقامه ‏ى حق و عدل و دین خدا و ایجاد حاکمیت شریعت و برهم زدن بنیان ظلم و جور و طغیان بوده است. غرض، ادامه ‏ى راه پیامبر اکرم(ص) و دیگر پیامبران بوده است که: «یا وارث ادم صفوةاللَّه یا وارث نوح نبی ‏اللَّه ...»( مفاتیح ‏الجنان، زیارت وارث‏) و معلوم است که پیامبران هم براى چه آمدند: «لیقوم‏ النّاس بالقسط». اقامه‏ ى قسط و حق و ایجاد حکومت و نظام اسلامى<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

اساساً اهمیت اربعین در آن است که در این روز، با تدبیر الهى خاندان پیامبر(ص<\/span>)<\/strong>، یاد نهضت حسینى براى همیشه جاودانه شد و این کار پایه ‏گذارى گردید. اگر بازماندگان شهدا و صاحبان اصلى، در حوادث گوناگون - از قبیل شهادت حسین‏ بن‏ على(علیه‏السّلام) در عاشورا - به حفظ یاد و آثار شهادت کمر نبندند، نسلهاى بعد، از دستاورد شهادت استفاده‏ ى زیادى نخواهند برد<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

درست است که خداى متعال، شهدا را در همین دنیا هم زنده نگه می دارد و شهید به طور قهرى در تاریخ و یاد مردم ماندگار است؛ اما ابزار طبیعی یى که خداى متعال براى این کار - مثل همه ‏ى کارها - قرار داده است، همین چیزى است که در اختیار و اراده ‏ى ماست. ما هستیم که با تصمیم درست و بجا، می ‏توانیم یاد شهدا و خاطره و فلسفه ‏ى شهادت را احیا کنیم و زنده نگهداریم<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

رمز زنده‏ ماندن واقعه‏ى عاشورا<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n\n

اگر زینب‏ کبرى‏(سلام ‏اللَّه‏ علیها) و امام سجّاد(صلوات ‏اللَّه‏ علیه) در طول آن روزهاى اسارت - چه در همان عصر عاشورا در کربلا و چه در روزهاى بعد در راه شام و کوفه و خود شهر شام وبعد از آن در زیارت کربلا و بعد عزیمت به مدینه و سپس در طول سال هاى متمادى که این بزرگواران زنده ماندند<\/span> - <\/strong>مجاهدات و تبیین و افشاگرى نکرده بودند و حقیقت فلسفه‏ ى عاشورا و هدف حسین‏ بن‏ على و ظلم دشمن را بیان نمی ‏کردند، واقعه‏ ى عاشورا تا امروز، جوشان و زنده و مشتعل باقى نمی ماند<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

چرا امام صادق(علیه السّلام) - طبق روایت - فرمودند که هر کس یک بیت شعر درباره ‏ى حادثه‏ ى عاشورا بگوید و کسانى را با آن بیت شعر بگریاند، خداوند بهشت را بر او واجب خواهد کرد؟(1) چون تمام دستگاه هاى تبلیغاتى، براى منزوى کردن و در ظلمت نگهداشتن مسأله‏ ى عاشورا و کلاً مسأله‏ ى اهل‏بیت، تجهیز شده بودند تا نگذارند مردم بفهمند چه شد و قضیه چه بود. تبلیغ، این‏گونه است. آن روزها هم مثل امروز، قدرتهاى ظالم و ستمگر، حداکثر استفاده را از تبلیغات دروغ و مغرضانه و شیطنت ‏آمیز می ‏کردند. در چنین فضایى، مگر ممکن بود قضیه‏ ى عاشورا - که با این عظمت در بیابانى در گوشه‏ یى از دنیاى اسلام اتفاق افتاده - با این تپش و نشاط باقى بماند؟ یقیناً بدون آن تلاشها، از بین می رفت<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

آنچه این یاد را زنده کرد، تلاش بازماندگان حسین ‏بن‏ على(علیه‏السّلام) بود<\/span>. <\/strong>به همان اندازه که مجاهدت حسین‏ بن‏ على(علیه‏السّلام) و یارانش به عنوان صاحبان پرچم، با موانع برخورد داشت و سخت بود، به همان اندازه نیز مجاهدت زینب (علیهاالسّلام) و مجاهدت امام سجّاد(علیه ‏السّلام) و بقیه‏ ى بزرگواران، دشوار بود. البته صحنه آنها، صحنه‏ ى نظامى نبود؛ بلکه تبلیغى و فرهنگى بود. ما به این نکته‏ ها باید توجه کنیم<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

درسى که اربعین به ما می ‏دهد<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n\n

درسى که اربعین به ما می ‏دهد، این است که باید یاد حقیقت و خاطره ‏ى شهادت را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداشت. شما ببینید از اول انقلاب تا امروز، تبلیغات علیه انقلاب و امام و اسلام و این ملت، چه قدر پرحجم بوده است. چه تبلیغات و طوفانى که علیه جنگ به راه نیفتاد جنگى که دفاع و حراست از اسلام و میهن و حیثیت و شرف مردم بود. ببینید دشمنان علیه شهداى عزیزى که جانشان - یعنى بزرگترین سرمایه‏ شان - را برداشتند و رفتند در راه خدا نثار نمودند، چه کردند و مستقیم و غیرمستقیم، با رادیوها و روزنامه ‏ها و مجله‏ ها و کتاب هایى که منتشر می ‏کردند، در ذهن آدمهاى ساده‏ لوح در همه جاى دنیا، چه تلقینى توانستند بکنند<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

حتّى افراد معدودى از آدمهاى ساده‏ دل و جاهل و نیز انسانهاى موجّه و غیر موجّه ى در کشور خودمان هم، در آن فضاى ملتهب جنگ، گاهى حرفهایى می ‏زدند که ناشى از ندانستن و عدم احاطه به حقایق بود. همین چیزها بود که امام عزیز را برمی ‏آشفت و وادار می ‏کرد که با آن فریاد ملکوتى ، حقایق را با صراحت بیان کند<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

اگر در مقابل این تبلیغات، تبلیغات حق نبود و نباشد و اگر آگاهى ملت ایران و گویندگان و نویسندگان و هنرمندان، در خدمت حقیقتى که در این کشور وجود دارد، قرار نگیرد، دشمن در میدان تبلیغات غالب خواهد شد. میدان تبلیغات، میدان بسیار عظیم و خطرناکى است. البته، اکثریت قاطع ملت و آحاد مردم ما، به برکت آگاهىِ ناشى از انقلاب، در مقابل تبلیغات دشمن بیمه هستند و مصونیت پیدا کرده‏ اند. از بس دشمن دروغ گفت و چیزهایى را که در مقابل چشم مردم بود، به عکس و واژگون نشان داد و منعکس کرد، اطمینان مردم ما نسبت به گفته‏ ها و بافته‏ ها و یاوه‏ گویی هاى تبلیغات جهانى ، به کلى سلب شده است<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

دستگاه ظالم جبار یزیدى با تبلیغات خود، حسین‏ بن‏ على(ع) را محکوم می ساخت و وانمود می ‏کرد که حسین‏ بن‏ على(ع) کسى بود که بر ضد دستگاه عدل و حکومت اسلامى و براى دنیا قیام کرده است!! بعضى هم، این تبلیغات دروغ را باور می کردند. بعد هم که حسین ‏بن‏ على(علیه‏السّلام)، با آن وضع عجیب و با آن شکل فجیع، به وسیله‏ ى دژخیمان در صحراى کربلا به شهادت رسید، آن را یک غلبه و فتح وانمود می ‏کردند! اما تبلیغات صحیح دستگاه امامت، تمام این بافته ‏ها را عوض کرد. حق، این گونه است<\/span>.<\/strong><\/span><\/p>\n\n

از بیانات حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالى)29\/ 06\/ 68<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n\n

منبع : پایگاه مقام معظم رهبری<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n\n

 <\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2015-12-03 13:24:31","content_date_event":"2015-12-03 13:24:31","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2015-12-03 13:54:33","content_date_register":"2015-12-03 13:35:25","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":344,"eid":344,"attach_title":"جایگاه اربعین حسینی از دیدگاه مقام معظم رهبری","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_150_100.webp","300":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_300_201.webp","400":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_400_267.webp","600":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_600_401.webp","900":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_600_401.webp","1200":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_600_401.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":2392044584,"files":{"original":{"url":".\/file\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584.jpg","width":600,"height":401,"size":0}}}],"images":[{"id":116130,"file_media":1,"ext":"jpg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584.jpg","sizes":{"150":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_150_100.webp","300":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_300_201.webp","400":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_400_267.webp","600":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_600_401.webp","900":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_600_401.webp","1200":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116130_2392044584_600_401.webp"},"file_size":88473,"width":600,"height":401,"show_title":1,"title":"جایگاه اربعین حسینی از دیدگاه مقام معظم رهبری","priority":0},{"id":116132,"file_media":1,"ext":"jpg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/101\/attach\/201512\/116132_2117834188.jpg","sizes":{"150":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116132_2117834188_150_113.webp","300":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116132_2117834188_300_225.webp","400":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116132_2117834188_400_300.webp","600":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116132_2117834188_600_450.webp","900":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116132_2117834188_800_600.webp","1200":".\/cache\/101\/attach\/201512\/116132_2117834188_800_600.webp"},"file_size":177317,"width":800,"height":600,"show_title":1,"title":"جایگاه اربعین حسینی از دیدگاه مقام معظم رهبری","priority":1}]}]]